برید پلی لیست مورد علاقتون رو پلی کنید روی تختتون دراز بکشید و چشماتون رو ببندید و رویا پردازی کنید. اونقدر به رویا پردازی ادامه بدید تا رویا به اوج خودش برسه. رویایی ترین حالت رو برای زندگیتون متصور

امروز یکی خیلی جدی تلاش کرد با گفتن " طرز فکرت نجس ترین چیزیه که تا حالا دیدم"کاری کنه که بهم بربخوره.

حتی با این کرونا هم اگر سلامتی خانواده رو فاکتور بگیریم باور کنید هنوزم دغدغم پول و زنان زیباست. هنوز هم فساد و بی بندباری مهمه، هنوز هم گیاهخوارا و فمینیست ها کسخلن، هنوز هم شما نمی فهمید.

توی اتوبوسی تاریک نشستم به سمت شهرم و آهنگ گوش میدم. آهنگ های ملایم. تا که بعدش همون حس خمودی و پوچی همیشگی که بعد از آهنگ گوش دادن به سراغم میاد رو تجربه کنم. و فضای تاریک اتوبوس این حس رو چند برابر کنه. تا جایی که دلم خواست آروم سرم رو روی شونه های مرد بغلیم بذارم و آروم گردنش رو ببوسم. نگاه های عجیب کودک صندلی عقب مانع اینکار شد.

احتمالا در چند سال آینده در کنار بحث های سکسیت و ریسیست یه سری بحث های " سن سیست" هم بوجود که اونموقع دیگه ما نمی تونیم با هر طیف سنی شوخی کنیم. مثلا دیگه نمی تونیم بگیم همه طرفداران BTS بچه سالن و تو

خواص مشکل پیدا کردن هدف و پاسخ دارن. بزرگترین مشکلی که از دیرینه ایام گریبان مارو گرفته همین عدم توانایی به پاسخ گویی بوده. به خاطر همین هم هست که ما زیاد فکر می کنیم و کمتر حرف میزنیم. اما تصمیم گرفتیم یک بار برای همیشه این مشکل رو حل کنیم. به همین خاطر امشب جمعی از خواص در خانه ما جمع میشن، همه با شلوار کردی های سرمه ای، چایی میخوریم و سعی خواهیم کرد تا صبح جوابی برای سوال "عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد " پیدا کنیم.

رفقا،

در این هفت هشت روز قرنطینه، xvideos را دیدید، xnxx را دیدید و اگر شرایط ادامه داشته باشد پورن هاب را هم میبینید. بعد از آن دیگر همه چیز تکراریست به جز پول و زنان زیبا.

هر کاری یه قاعده و اصولی داره که باید بهش احترام گذاشته بشه. این حرفو بابام درک نمیکنه چون همینطوری برمیگرده میگه مدارک رو بزار توی کیف دستی، ساعت پنج ببر تحویل آقای مرتضوی بده. من تا یه پالتو و عینک مشکی ، یه ون که حتی شیشه هاش هم رنگ شده باشه تا داخلش دیده نشه نداشته باشم و مطمئن نشم مرتضوی مامور مخفی ک.گ.ب نیست ساعت پنج هیچ گوری نمیرم.

گی ها مسئله کام اوت کردنشون رو الکی بزرگ کردن. به نظرم اصلا مسئله بزرگی نیست و میشه خیلی ساده حلش کرد. مثل دوستم میلاد که یک روز دست یه پسر رو گرفت و آوردش توی جمع دوستامون و با صدای بلند گفت : " من گ